Çok mutlu oldum ya Hu…

Yaklaşık on dakikadır ağzım kulaklarımda. Öylesine sayfalar arasında gezinirken bir resim sitesine rastladım. Resimler arasında kaybolmuşken bir resime, hareketli bir resime diğer resimlere baktığım süreden daha fazla süre boyunca baktığımı farkettim. Önce durdum son bir kez daha baktım.. Suyun kaldırma kuvvetini bulan Arşimed gibi bir keyif bürüdü içimi. Yıllardır düşündüğüm bir soruya cevap buldum. Evet yıllardır sorduğum sorulardan birinin cevabını aldım.

Anneannem hala hayatta. Allah uzun ömürler versin 85'i geçmiş olması lazım. 6 çocuğu varmış üç kız üç erkek. Çocuklarının okulları evlilikleri gibi aile içi giderleri karşılayabilmek için terzilik yapıyormuş. Ben küçükken de dikerdi hatırlıyorum. Şimdi tek derdi romatizmaları. Dikiş makinasını kullanmaktan olduğunu düşünüyoruz. Tam bir Egeli. Zeytin yağı hiç eksik olmamış sofrasından. Neyse. Dedim ya ben küçükken de görürdüm dikiş dikerken. Makinanın başında önce bir makaraya ip dolar onu makinanın içine yerleştirir. İpini dikiş makinesinin o küçük ayaklarının arasından çıkarır sonra, üstte duran bir başka makaradan aldığı ipi bir iğnenin ucundan geçirir. Kumaşı o ayak ve iğne arasına alıp, dikiş makinasının tekerleğini eliyle çevirirken bir yandan da ayaklarıyla ha babam tıkır tıkır işletirdi. Hatırlıyorum çünkü o yaşımda gördüğüm en teknolojik aletlerden di "Dikiş Makinası", Ayvalık'a giderken gördüğüm arabaların ve ekranını küllükle deldiğim siyah beyaz televizyonumuzun dışında. Aklımda kalmış o makina. Ürkütücü sesi, iğnenin giriş çıkışı, dönen tekerleği, aşağı yukarı hareket eden pedalı ve kumaşın üstüne işlenen ipin şekli. Aklım ermiyordu efenim o dikiş makinası kumaşa nasıl işliyor ipi? Alttan geçirilen 2. ip nasıl oluyordu da kumaşın içinde kalabiliyordu ama yine de alttan üstten geçmiş oluyordu o dikiş ipliği.

Ben bu soruyu yaklaşık on dakika öncesine kadar zaman zaman sordum. Gerçekten sordum. Uzun zamandır bu soruya cevap arıyordum yani. Ve o resim. O hareketli resim soruma cevap vermişti. Evet aşağıda hareketli resimde bir dikiş makinasının nasıl kumaşı diktiğini görüyorsunuz. Ortadaki dönen makara benim bahsettiğim 2. ipi işleyen makara. Onun da etrafında ip sarılı, iğneye gelen ip te ayrı bir makarada sarılı.. Bu kadar basitmiş. Ve yıllardır düşündüğüm bu soruya cevap bulmam beni çok mutlu etti artık neden yaşıyoruz sorusuna odaklanabilirim...

Yazıyı okuduktan sonra resmi açabilirsiniz ▼

 


Bu yazı 11 Aralık 2007 Salı günü Onur Pay tarafından yazıldı

“Çok mutlu oldum ya Hu…” için 4 yorum yapılmış

  1. serkan tarafından Ara 12, 2007 tarihinde yapılmış

    harika.. resimdeki mantığa baktım da dikiş makinası kolay icat edilmedi olsa gerek?

  2. AhmetKemal tarafından Ara 15, 2007 tarihinde yapılmış

    Soruna cevap bulmana sevindim.Resimde ayrıca çok güzel ve mantıklı…Allah anneannene uzun ömürler versin

  3. basak tarafından Ara 16, 2007 tarihinde yapılmış

    Öncelikle Allah ananene uzun ömürler versin… Ben daha geçen hafta kaybettim ananemi ve çok özlüyorum.Onun da dikiş makinesi vardı, ben küçükken hep oynardım dikmeye çalışırdım ve beceremezdim :) sayende daha yeni anlıyorum çalışma mantığını :))

  4. Gürkan Biçer tarafından Ara 16, 2007 tarihinde yapılmış

    Mimledim sizi :)

    http://gurkanbicer.blogcu.com/4822307/

Siz ne diyorsunuz?

Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!