Türkiye ve Müzik

Türkiye’nin kültürel yapısı, tarihinin derinliklerinden gelen çok zengin ve çeşitli kültürlerin birikiminden oluşmuştur. Türkiye, coğrafi konumu gereği Doğu, Batı, Ortadoğu, Akdeniz, İslam kültürü gibi farklı kültürlerin merkezindedir. Dünyanın en eski yerleşim bölgelerinden biri olan Anadolu, binlerce yıllık geçmişi ve tarihinde var olan bir çok farklı kültürün etkisiyle ender görülen kültürel zenginliğe sahiptir. Bu öylesine bir zenginliktir ki, birbirine çok yakın yerleşim bölgelerinde bile bu zenginliğin yarattığı kültürel farklılıkları görebiliriz.

Diyor kültür bakanlığımız. Eyvallah doğruyu söylüyor. Ülkemiz klişe bir lafla “kültür mozaği” bir ülke. Müzik konusunda da böyle Edirne’den Ardahan’a kadar 1000 çeşit etnik grubun etkisiyle gelişmiş bin çeşit ezgiler esiyor bu topraklarda. Ama gel gör ki günümüzde müzik o kadar kötü o kadar “naylon” bir hal aldı ki. Ne otobüse binesim, ne bir kafeye gidesim, ne de okul kantininde oturasım geliyor. Çünkü bu kültür yoksunu, sanat yoksunu, ahenk yoksunu, estetik yoksunu, mide bulandırıcı iğrenç şarkılar her yerde çalıyor. Çok samimi söylüyorum. Okula gitmek bile bazen rahatsız ediyor kantinde çalan aptal pop müzikler yüzünden. Ve bu aptal şarkılar ve onların yapımcıları her türlü o kadar iyi bir şekilde destekleniyor ki. Klipleri, magazin haberleri, basındaki yerleri.. Tam anlamıyla zorla sokuluyor beyinlere. Bu yazıyı yazmama sebep -size de olur eminim- nefret bile etseniz bazen bir şarkı dilinize takılır. Mırıldanıp durursunuz. Telefonla bir arkadaşımla konuşurken istemsiz mırıldanmaya başladım. Benimle kafa buldu “nasıl ezberliyorsun böyle şarkıları?” diye.. Ezberlemedim ki. Yani ezberlemek için bir çaba sarfetmedim ki. Her yerde çalan bu aptal şarkılar insanın beynine kazınıyor. İster istemez beyin bu müzikleri geçirip duruyor içinden.

 Türkiye ve Müzik

Bunun ne zararı mı var? Çok zararı var efenim. Gencecik dimağlar estetik duygusundan yoksun büyüyorlar. Estetik ve Sanat olgusu gelişmiyor. Bunlar gelişmeyince taştan farksız olmuyor gençler. Taşla na’parsınız? ya birşeylere vurursunuz, ya birşeylere atarsınız.. Gençler böyle odun gibi taş gibi olunca ya onları istediğiniz yere fırlatırsınız, yada yakarsınız. İnsan olmanın en güzel yanıdır, duyguları dolu dolu yaşamak. Ama bu idiotlaştırma çalışmaları sonrasında ne yaşanacak duygu bırakıyorlar, ne de saygı duyulacak bir karakter. Bir toplumun sanatı, kültürü o toplumun seviyesini belirler teknolojisinden sonra. Medeniyet kavramının en büyük kısmı sanat ve kültürdür. Çok kalmadılar, müziği hakkını vererek özgün sonuçlar ortaya çıkararak sanatını yapan kişiler gerçekten çok az kaldı bu ülkede. Amerika’nın 80 lerde yaşadığı sendromu şu an Türkiye yaşıyor. Kolej gençliği müzik grupları, rock yapmaya çalışan koca koca adamlar, Slikon dudaklı kocaman güneş gözlüklü yakası bağrı açık kafası jöleli aptal popçular nedense 90 ların Amerikan komedi filmlerinden çıkmış hissi veriyor. Yanlış şeylere yanlış zamanlarda özeniyoruz. Kim olduğumuzu ne olduğumuzu bir türlü ortaya koyamıyoruz. Tüketmeyi seviyoruz. Çok hızlı tüketiyoruz. Ve tükettiğimizi sıçtıktan sonra tekrar jelatinleyip bize sunduklarında seve seve tekrar yiyoruz. Böyle giderse müzikten sonra, sinema, tiyatro gibi diğer sanat dalları da bu aptal pop kültürünün etkisinde iyice çekip gidecek bu topraklardan.. Üzülüyorum…

Hoşunuza gittiyse bu yazılara da bir göz atın derim..

WordPress - Tema Türkçeleştirme nasıl yapılır?

WordPress - Tema Türkçeleştirme nasıl yapılır? yazısının devamını oku...

http://www.onurpay.com

Türkçe WordPress Teması - Mor Converse

Türkçe WordPress Teması - Mor Converse yazısının devamını oku...

http://www.onurpay.com


Bu yazı 2 Eylül 2007 Pazar günü Onur Pay tarafından yazıldı

Siz ne diyorsunuz?

Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!