uyumak içinse malumunuz başımla cam arasına yumuşak yastığımsı bir nesne sıkıştırıp yandakine sırtımı dönüp saçımdaki tokayı söküp,
sırt çantamı otobüsün dış duvarı ile ayaklarım arasına sıkıştırıp – yandakine hırsız muamelesi yapmak adettendir- en uygun pozisyonu almak gerek.

bozuk alete çok rastlamadım açıkçası kulaklık yeri olup da kulaklık olmaması dışında. film seçimlerine gelince hareket halindeki araçta gözlerimi bir yere odaklamaya çalışmak midem için sıkıntılı bir durum. zaten izlediğim filmlerse mevzu bahis problem yok bazen izleyip bazen dışarı bakıp çoğunlukla uyuyarak filmi tamamlayabilirim.

en dayanılmazı, şoförün sigarasını neredeyse nur-nimet saydıran ise muavinlerin şuursuzca Allah ne verdiyse sıktıkları iç bayan koku olarak değil de ciğerlerimde sıvı damlacıkları olarak çektiğim spreyler.

o kadar ki benzer kokuyu başka yerlerde solusam öğürme refleksi halinde buluyorum kendimi.

kokuyu başka kokuyla kapatma alışkanlığından muzdaribim anlayacağınız.

penceresi açılabilen havadar bir belediye otobüsünü, fiyakalı ama havasız otobüslere tercih ederim ve ettim de daha önce.

son olarak ölümüm teknoloji! bağımlısı, çok önemli aramalar bekleyen ama bu sırada sabah ankarada olması da gereken yol arkadaşlarımın cep telefonlarından olursa çok yazık olur bana .

Bir de geçenlerde Süha Turizm diye bir otobüs firmasıyla İstanbul’dan Ankara’ya döndüm (Blog Konferansı’ndan), adamlar öyle bir kalorifer açtı ki pantolonum karardı. Çok ciddiyim. Uyandım bi baktım kotum na böyle koyulaşmış. Çüş dedim, kısın dedim ama on dakika kısıp geri açtılar 40 dereceye mi artık nereyeyse.